Werkpaarden en -ezeltjes zijn de meest mishandelde en misbruikte dieren in de wereld …

Deze dieren hebben een heel hard bestaan. In hun dagelijkse leven is er weinig mededogen. De dieren worden al jong ingezet voor – veel te – zwaar werk. Er worden lasten op hun rug gelegd waardoor ze haast door de poten zakken of ze moeten karren voorttrekken die overbeladen zijn.

Voeg daarbij de hoge werkdruk zonder rustmomenten, de zweepslagen en de uren in de brandende zon zonder voldoende eten of drinken en je kunt je voorstellen dat de dieren er regelmatig letterlijk bij neervallen. Er is weinig empathie voor de harde werkers, ze worden slechts gezien als werktuig.

Plaatjes vergroten als je erop klikt. (Niet op mobiel)

Als dat werken dan niet meer lukt worden ze aan hun lot overgelaten om te sterven op de vuilnisbelt, in een greppel langs de weg of gewoon op straat. En dan kun je gerust spreken van zwerfpaarden en zwerfezeltjes …

Het Australische echtpaar Jill en Warren Barton zijn fervente paardenliefhebbers en wilden meer dan 10 jaar geleden graag iets goeds gaan doen voor paarden in nood. Zo kwamen zij terecht in Egypte waar ze vrijwilligerswerk gingen verrichten in een paardenopvang aldaar.

Alles wat ze dachten te weten over dierenleed werd volkomen teniet gedaan door het zien van het onbeschrijfelijke leed met eigen ogen.

Terug in Australië kregen ze de verschrikkelijke omstandigheden maar niet uit hun hoofd. En zodoende verruilden ze hun, destijds luxe, bestaan om zich volledig te gaan wijden aan het helpen van paarden en ezels.

Zij hebben in Giza, vanuit het niets, een zelfstandig opererende dierenkliniek en -opvang opgericht die zich richt op de lokale werkdieren in Cairo en omgeving. Ze werken met vrijwilligers en zijn dat eigenlijk zelf ook.

Ze ontfermen zich over zieke en gewonde, mishandelde en zwáár verwaarloosde paarden en ezels. Ze behandelen hen en geven voorlichting aan de eigenaren zodat de dieren hopelijk een betere toekomst tegemoet gaan.

Tenslotte is de bevolking arm en hebben ze zelf de dieren hard nodig om wat inkomsten te garanderen. Het is in hun eigen belang om de dieren meer te ontzien en langer gezond te houden.

Egypt Equine Aid (EEA) werkt samen met dierenartsen uit meer ontwikkelde landen die ook tot taak hebben om Egyptische dierenartsen op te leiden en bij te scholen, de kennis van Egyptische dierenartsen is doorgaans niet zo best. Vaak werken ze bijvoorbeeld met vuile naalden waardoor de dieren tetanus oplopen.

In Egypte alleen al zijn naar schatting 3 miljoen (!) paarden en ezels die worden gebruikt voor transport, (land)bouw en toerisme. Ja, zelfs in de toeristensector moet er nog een hoop verbeteren. Zolang toeristen gebruik blijven maken van paarden en ezelritjes in en om de piramides zal het werk van EEA hard nodig blijven. Onder het kleurige zadel is de rug vaak helemaal rauw en onder die vrolijke neusband is de huid vaak diep ingekerfd.

De meeste mensen in Egypte geloven dat dieren geen pijn lijden. Onvoorstelbaar toch? Zolang het dier nog enigszins kan staan en lopen moeten ze doorgaan. Desnoods met slaag en afstraffing.

Nog een ander en even hardnekkig probleem waar het team vaak mee te maken krijgt, is het bijgeloof en de culturele tradities in de samenleving. Zo wordt bijvoorbeeld om het kwaad te weren een roestige spijker in de huid gestoken of stukken touw door de huid heen getrokken. Wonden, opzettelijk toegebracht door brandmerken of sneden in de huid worden geacht ziektes te genezen … Je zou toch zeggen dat ze in de loop der tijd hebben geleerd dat de wonden alleen maar gaan ontsteken en dat er nog nooit een dier beter van is geworden … maar nee, er wordt niet van geleerd blijkbaar.

Educatie en voorlichting over hun werkdieren is dan ook hard nodig om de band tussen mens en dier te verbeteren. De onvermoeibare vrijwilligers van EEA doen al het mogelijke om enige verbetering te bewerkstelligen.

In al die jaren hebben ze inmiddels duizenden paarden en ezels kunnen helpen.

Gemiddeld zo’n 75 (!) dieren per dag. De lokale bevolking weet hen steeds beter te vinden en komen soms na dagenlang lopen met een gewond dier, vaak staand of liggend op een kar, naar de kliniek. De meest voorkomende problemen die de artsen en vrijwilligers tegenkomen zijn: ondervoeding, uitdroging, maag-darm problemen door slechte voeding, uitputting, tetanus infecties, open wonden, huidaandoeningen, hoefaandoeningen en gebroken ledematen. Een lange lijst … We hadden moeite om foto’s bij het project te vinden die niet al te erg zouden shockeren. Er moeten dagelijks dieren worden ingeslapen die in zo’n slechte toestand binnenkomen dat ze niet meer te redden zijn, euthanasie is dan nog de enige optie nadat ze, indien mogelijk, nog hebben kunnen genieten van een lekkere maaltijd en rust en liefde.

Naast de kliniek bevindt zich ook nog een opvang. Voor sommige paarden en ezels betekent dat nog een fijne, rustige oude dag. Het is ze zó gegund!

Verder deelt de EEA benodigdheden voor de verzorging uit, zoals goed passende halsters, zachte neusbanden, vliegenmaskers, paardendekens en zadeldekens om de kans op verwonding te voorkomen. En geven ze extra trainingen aan Egyptische dierenartsen en studenten diergeneeskunde en verzorgers.

Is het nog nodig om te vermelden dat de kliniek kampt met geldtekort en alleen drijft op donaties?

Het is hemeltergend wat daar gaande is maar men verricht fantastisch werk onder zeer moeilijke omstandigheden en ze hebben al zóveel kunnen bereiken in de laatste jaren.

Heel erg knap in een land als Egypte.

Het echtpaar wordt dan ook omschreven als zeer bekwaam, zeer liefdevol en zeer gemotiveerd.

Maar het is een lange weg naar betere leefomstandigheden voor de dieren en iedere dag is de hulp broodnodig.

Er kan nog maar een beperkt aantal dieren worden geholpen maar zoveel meer werkpaarden en -ezeltjes hebben hulp nodig. Van ons!

Egypt Equine Aid betrekt via sociale media donateurs en volgers dagelijks bij hun werk en de ontwikkelingen. Zo kun je hun fantastische werk zelf zien via hun Facebook en Website

Je kunt deze dieren direct helpen door een bedrag over te maken naar:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 168’

En wij zorgen dat je donatie echt alleen voor dit hulpproject besteed zal worden.

Bij ons is er geen aftrek voor salarissen, huisvesting of overbodige franje.

Of doneer via onderstaande knoppen: