Honger... Een van de ergste dingen waar een mens, maar ook een dier mee te maken kan krijgen.

Maar zwerfdieren hebben er helaas bijna altijd mee te maken. Dag-in-dag-uit...

En de wintermaanden zijn al helemaal extreem moeilijk voor hen.

Daarom nu in deze koudste maand vragen wij zoals ieder jaar weer om donaties voor Wintervoer!

Het grote probleem is dat alles wat nog een beetje eetbaar is, in deze vorstperiode keihard is.

Daarom zijn zwerfdieren in al die koude landen, vooral in Oost-Europa, vrijwel helemaal aangewezen op dierenhelpers.

Met onze ruim 15 jaar werkervaring, kennen we inmiddels tientallen van hen.

Zonder die dappere en altijd maar actieve mannen en vrouwen die voedsel uit willen delen, was dit onmogelijk om te doen.

Maar dan moeten ze ook wel voldoende financiële middelen van ons ontvangen, om genoeg brood, slachtafval, e.d. te kunnen kopen.

Zij weten precies waar de zwerfdieren zich bevinden, meestal in bossen waar ze iets meer beschut tegen de ijskoude wind kunnen liggen.

Maar als er geen bossen in de buurt zijn, dan moeten die helpers goed zoeken...

Wij hebben foto's gezien van honden die ergens in een open veld een kuil gegraven hebben, waar ze dan vaak met pups wat uit de wind in kunnen liggen.

Laten wij dit nieuwe jaar weer goed opstarten met dit hulpproject voor wintervoer!

Het is niet alleen voor de hongerige dieren heel belangrijk om wellicht daardoor in leven te kunnen blijven.

Maar ook al die dierenhelpers zijn ontzettend dankbaar dat jullie hen in staat stellen om datgene te kunnen doen wat ze zo graag willen:

Helpen van dieren in nood!

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Winter voeractie 2025'

Onze BIC CODE is INGBNL2A

Wij zorgen dat je donatie echt alleen voor dit hulpproject besteed zal worden.

Bij ons is er geen aftrek voor salarissen, huisvesting of overbodige franje. Nergens voor nodig.

Alvast heel veel dank!

Of doneer via onderstaande knoppen:

Tijdens het bezoek van ons teamlid Suzanne Walrave aan Roemenië, heeft zij ook Gabriela Chiricuta bezocht. Een ongelooflijk toegewijde vrouw met een hart van goud.

Al jaren redt ze honden in een groot gebied ten oosten van Boekarest. Haar hele leven wijdt ze aan het welzijn van deze dieren.

Dankzij haar tomeloze inzet hebben al tientallen honden een tweede kans gekregen en alsnog een liefdevol thuis bij haar gevonden.

Het grote probleem voor een dierenhelper die altijd meer dan honderd dieren bij zich heeft, is het vinden van een woonruimte.

Al jarenlang leeft ze met al die dieren in erbarmelijke omstandigheden.

Er zijn altijd weer mensen in de buurt, die last zeggen te hebben van het geblaf van de honden. Momenteel zit ze met alle dieren opnieuw in een zwaar gehavend oud huis.

Ook daar trof ze een enorme rommel aan. Het terrein was erg verwaarloosd en vol met troep, maar Gabriela was al blij dat ze weer een nieuwe plek gevonden had waar ze zich met haar honden kon vestigen.

Zoals altijd is ook hier alles volledig gewijd aan de honden: ze leven in en rond het huis en er is geen ruimte of tijd voor haarzelf.

Eten doet ze staand, slapen soms in haar auto, gewoon om even een moment voor zichzelf te hebben. Maar dit is geen houdbare situatie. Zo’n leven houdt niemand vol...

Nu is er een kans op een beter leven.

Dankzij een kleine erfenis heeft Gabriela eindelijk de mogelijkheid om naar een definitieve eindbestemming te gaan.

Het bedrag is precies genoeg om een stukje grond te kopen, waar ze veilig kan leven en opnieuw kan beginnen.

Op deze nieuwe plek wil ze enkele tweedehands containers neerzetten die ze kan ombouwen tot een woning voor haarzelf en slaapvertrekken voor haar honden.

Bovendien is de locatie ideaal: dicht bij het zwerfdierenziekenhuis ‘Center of Hope’, waar ze haar reddingswerk kan blijven voortzetten en geen buren om haar heen, die haar of haar honden kwaad kunnen doen.

De verhuizing en het opbouwen van deze nieuwe plek zal wederom een enorme uitdaging worden. Gabriela heeft echt onze hulp nodig om van deze droom werkelijkheid te maken.

Iedere dierenvriend zal het met ons eens zijn: Deze geweldige dierenredder verdient eindelijk een veilige plek waar ze niet alleen haar honden kan verzorgen, maar ook zelf tot rust kan komen. Al is dat dan in een oude container ...

Waarom heeft Gabriela jouw hulp nodig?

Waar ze nu woont, is ze niet veilig. De buren willen haar met de honden niet in de buurt en maken het leven voor haar en haar dieren erg zuur. De verhuizing is een unieke kans om niet alleen een nieuw begin te maken, maar ook om een veilige toekomst te garanderen voor haar en de honden die van haar afhankelijk zijn.

Met jouw steun kan Gabriela oude containers ombouwen tot een eenvoudig maar leefbaar onderkomen. Zij kan dan blijven zorgen voor geredde zieke en gewonde honden. Maar ook met een stukje rust voor haarzelf dat ieder mens gewoon nodig heeft.

Zeker als je een zo zwaar leven leidt als Gabriela...

Maak ajb een donatie over naar:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Klein Project 126'

Onze BIC code is: INGBNL2A

Wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden. Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje. Vinden we nergens voor nodig...

Of doneer via onderstaande knoppen:

In het noordoosten van Roemenië ligt, verscholen achter de Karpaten, de stad, en het gelijknamige staatsasiel, Botosani. Grenzend aan Moldavië en Oekraïne, wordt dit stukje Roemenië wel eens het einde van de wereld genoemd …

Dit asiel is een van de verdrietigste plekken die we de laatste tijd hebben gezien. Als je in deze desolate omgeving de schijnbaar eindeloze lange rijen hondenhokken ziet, waar wind, sneeuw, en regen vrij spel hebben, springen de tranen in je ogen.

Als je dan ook nog ziet hoe in deze roestige hokken honderden dieren rillend op het ijskoude natte beton, of in haveloze smerige ruimtes hun dagen moeten slijten, stokt de adem in je keel. En breekt je hart in duizend stukken!

Als je langs al die hokken loopt, zie je dat sommigen nog de kracht hebben om hun snoet tegen de tralies te drukken, hun poot of lijfje door de gaten te wringen, smekend om hulp, aandacht of zelfs maar een aai over hun koppies! Maar de meesten liggen als hoopjes ellende in elkaar gekropen, te wachten op .... niets! Alle hoop is allang verloren.

Ze doen hun uiterste best, Doina Voluntana en haar collega vrijwilligers. Zij mogen als enigen in dit staatsasiel komen. Maar met zo’n groot aantal dieren en ook rekening moeten houden met opgelegde beperkingen door gemeente-ambtenaren, is de zorg voor maar liefst 800 honden en 40 katten bijna een onmogelijke opgave.

Hoe moeilijk moet het zijn om deze dieren elke dag te moeten zien, met hun wanhopige blik en vragende ogen. En ze niet datgene te kunnen geven wat je zo graag zou willen en wat ze zozeer verdienen: Wat warmte, liefde en iedere dag voldoende te eten.

Het is al een hele toer om aan de basisbehoeften te kunnen voldoen. Behalve voldoende voer, ook medicatie en een fatsoenlijk geïsoleerd hok om te kunnen schuilen voor het barre weer in de ijskoude Oost-Europese winter.

De hokken zijn totaal versleten en bieden geen enkele beschutting meer. Terwijl de enige manier om de honden nog enigszins warm te houden, namelijk stro, helaas VERBODEN is door de autoriteiten!! Vanwege vermeende verstoppingen in het riool.

Toch blijven Doina en collega’s soebatten, zelfs smeken om dit dieronterende verbod in te trekken en blijven ze hopen dat er deze winter alsnog stro in de hokken komt.

Tot dan moeten ze lijdzaam toezien hoe de dieren deze warmte moeten ontberen en zullen ze alles op alles moeten zetten om ze toch warm te kunnen houden. Wel hebben ze de pups nog van wat stro kunnen voorzien. God zij dank wordt dit oogluikend toegestaan.

Als er geen nieuwe hokken komen, of toch minstens stro, zullen de dieren vast vriezen aan de natte betonnen vloer. Velen van hen zullen anders deze winter niet overleven, maar een gruwelijke dood sterven!

Er is ook dringend geld nodig voor vaccinaties en sterilisaties en natuurlijk goed voer. Altijd!!

Dit asiel Botosani is geen echt dodingsstation, maar als de aantallen te hoog oplopen zullen de autoriteiten niet schromen om toch veel dieren gruwelijk te doden.

Jij kunt meehelpen om dit zoveel mogelijk te voorkomen, door een hond of kat van hun te adopteren.
Als je op zoek bent naar een adoptiedier kijk dan alsjeblieft op de Facebookpagina van Doina Voluntana:

https://www.facebook.com/profile.php?id=100009703476928

Of van Public Shelter Botosani.

https://www.facebook.com/profile.php?id=100064353745628

In Nederland wordt de bemiddeling voor de honden van PS Botosani gedaan door stichting Welzijn Mens en Dier. Via email: info@stwmd.nl of Facebook:

https://www.facebook.com/Stichtingwelzijnmensendier

Lieve mensen, laten wij samen proberen met de feestdagen in zicht, alle dieren in dit asiel een mooie en vooral warme kerst te bezorgen!

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 185'

en wij zorgen dat je donatie echt alleen voor dit hulpproject besteed zal worden.

Bij ons is er geen aftrek voor salarissen, huisvesting of overbodige franje. Nergens voor nodig.

Alvast heel veel dank!

Of doneer via onderstaande knoppen:

De hoofdrolspelers van de meeste van onze hulpprojecten zijn geweldige asielhouders.

Die naast het harde werken in hun asiel ook daarbuiten zwerfdieren helpen.

Maar dit keer is het omgekeerd, want Nikos Tsikalakis is op Kreta voornamelijk in zijn wijde omgeving bezig met veel dierenleed, waaronder het regelmatig bevrijden van honden die constant aan een ketting moeten liggen.

En daarnaast is hij ook asielhouder voor een paar honderd dieren.

Kortom: een echte dierenredder pur sang!

Of dat zomaar mogelijk is om een hond van een ketting los te maken? Nee, niet zomaar, maar in Griekenland moet iedere eigenaar wel goed voor een eigen hond zorgen.

Op het mishandelen van dieren staan zeer hoge boetes. In geval van in beslag genomen of op straat gevonden gewonde zwerfdieren, worden die door de politie of door dierenvrienden naar het asiel van Nikos gebracht. Hoewel er geen enkele subsidie voor hem tegenover staat...

Maar hij doet het graag, want is al zijn hele leven een ontzettend grote dierenvriend. Naast deze reddingen is hij ook in zijn 'Bronx Familia Animal Shelter' met ca. 250 honden, 2 katten, 2 schapen, 1 paard en 1 geit altijd heel druk bezig.

Soms komen er wat vrijwilligers om hem te helpen. Al zijn geld gebruikt hij voor de dieren en woont zelf in een oude zee-container bij het asiel.

Bronx was overigens de eerste zwerfhond waarmee ruim 10 jaar geleden alles begon...

Op een ooit door hem gekocht terrein midden in de heuvels van Kreta heeft hij met eigen handen van rest-materialen vele tientallen hokken gebouwd.

Inmiddels heeft Nikos vrijwel al zijn spaargeld daaraan moeten opmaken.

Terwijl de kosten voor het voer, maar zeker ook de dierenartskosten voor de meestal gewond gevonden zwerfhonden helaas extreem hoog zijn.

Ook komen er de laatste tijd door de overvloedige regenval helaas grote overstromingen voor, waarbij steeds vele hokken verwoest worden...

Wij werden op dit asiel attent gemaakt door Renate en Lisa Bakker, die al vele jaren het prachtige werk van Nikos volgen en veel contact met hem hebben.

Lisa is er zelf geweest en Renate vertelde ons dat de nood inmiddels zo hoog was geworden, dat hij nu echt overal hulp moet zoeken om zijn dieren eten te kunnen geven.

Helaas ontvangt hij helemaal geen financiële steun van de overheid en is volledig afhankelijk van donaties van dierenvrienden.

Om nog bij zijn dierenarts te kunnen blijven komen, is het nu echt nodig dat er in ieder geval een flink gedeelte van die rekening afbetaald wordt.

Maar ook de andere kosten voor zoveel asieldieren lopen enorm op, waarbij het prijspeil in Griekenland minstens zo hoog is geworden als in Nederland of België!

Kortom, jullie donaties zijn echt weer heel belangrijk en zelfs levensreddend.

Want anders zou hij echt moeten stoppen met het halen van dieren in nood van de straat of van de ketting...

Doneer daarom ajb vandaag nog:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 183'

En wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden. Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje. Vinden wij nergens voor nodig...

Officieel is het een “killshelter”, maar Livia Paun in het Roemeense gemeenteasiel Fetesti doet er alles aan om honden te redden!

Maar laat ik bij het begin beginnen. Jarenlang was Livia vrijwilligster in het asiel. Zij begon toen ook in haar stad met gratis sterilisatie campagnes en kreeg het voor elkaar om in twee jaar tijd maar liefst 2.600 honden te laten steriliseren.

Bij haar laatste campagne is ze zelfs huis aan huis gegaan om de mensen over te halen hieraan mee te doen. Vaak waren er huizen bij waar vier, of meer honden in de tuin liepen. Maar er was vrijwel niemand die er al over had nagedacht om hun dieren te laten steriliseren...

In 2020 gebeurde er iets opmerkelijks, Livia kreeg een baan aangeboden als vaste verzorgster van de honden. Weliswaar onder gemeentelijke condities, maar de beslissing was niet moeilijk voor haar en ze accepteerde het aanbod!

Nu kan ze bij de honden zijn zoveel en zo vaak ze maar wil, en.... kan ze alles in de gaten houden. Maar het is niet altijd makkelijk voor haar. Regelmatig neemt ze pups en zieke honden mee naar huis als ze denkt dat deze niet veilig zijn in het asiel. Maar ook verlaten dieren die ze op straat vindt krijgen een plaatsje in haar huis. Nooit laat ze deze in gevaar achter.

Ze is vrijwel altijd in het asiel te vinden. Ze voert de honden, koopt vaccinaties voor ze en werkt met de angstige dieren. Alle pups die binnenkomen worden meteen door haar ontwormt, gevaccineerd en een paar dagen in quarantaine gehouden zodat de kans op parvo bijna nihil is. Oude en/of zieke honden en pups zijn de eerste op haar lijst om beschermd te worden op alle mogelijke manieren.

Het asiel heeft capaciteit voor 82 honden, maar zodra het aantal van 72 in zicht komt, begint haar werkgever haar al te waarschuwen en zelfs te dreigen dat er honden gedood zullen worden als zij niet zorgt dat het aantal vermindert, omdat er plaats moet komen voor nieuw te vangen arme zielen. Dag en nacht hangt dit gegeven als het zwaard van Damocles boven haar hoofd!

Dan breekt voor Livia een hectische tijd aan. Natuurlijk probeert ze altijd adopties te regelen, maar als het aantal te hoog oploopt moet ze alles uit de kast halen om zoveel mogelijk dieren ergens anders geplaatst te krijgen. Ze maakt extra posts voor adopties, vraagt hulp aan collega rescuers met een privéasiel en neemt nog wat extra honden mee naar huis. Alles om ze van de dood te redden.

Ze kent al haar honden. Ze weet wie angstig is, of wie verlegen of vriendelijk is!

Als ze weet dat er een ziek of gewond is kan ze niet slapen. Ze heeft geen rust totdat ze zeker weet dat de betreffende hond veilig in de kliniek is en behandeld wordt. Zoals Cooper, naar het asiel gebracht met een grote wond bij zijn keel. Met wat donaties kan hij naar de kliniek gebracht worden, waar hij meteen geopereerd wordt. Nu is Cooper in een privéasiel en wordt klaargemaakt voor zijn grote reis naar zijn gouden mandje in Duitsland.

Omdat het budget wat ze voor dit alles krijgt veel te weinig is moet ze maandelijks bijspringen van haar eigen salaris. Ze doet wat ze kan, maar het is nooit genoeg. Altijd weer is er de honger en de angst dat haar honden daar alsnog gedood worden!

Het zien van de magere honden en pups die elkaar verdringen bij de bakjes eten doet haar pijn, elke dag weer opnieuw. De angstige getraumatiseerde honden durven pas te eten als zij uit zicht is.

Maar naast dit alles vindt Livia ook nog de tijd om met ze te knuffelen en ze de liefde te geven die ze zo nodig hebben en verdienen.

Zoals zij zelf zegt: I live and breathe dogs. If I begin to talk about dogs, I can’t stop……  all day and night I talk about dogs. Oftewel: Ik leef en adem honden. Als ik over honden begin te praten kan ik niet stoppen. Dag en nacht praat ik over ze.

Volgens ons zegt dit genoeg over haar.

Wij willen haar graag helpen om het ontzettend goede werk wat zij doet en om dat nog lang te kunnen blijven volhouden!

Wat zou het heerlijk zijn om haar een mooi bedrag te kunnen geven, zodat zij “haar honden” veilig zijn en ze niet meer in gevaar komen om alsnog gedood te worden op een niet fijne manier.

Kijk eens op haar FB pagina, misschien valt iemand wel voor een van haar honden. https://www.facebook.com/paun.livia.73

Zullen we allemaal nog een keer diep in onze buidel tasten om haar te helpen? Livia Paun en de Fetesti honden zullen heel dankbaar zijn!!!

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Klein Project 124'

en wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden. Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje. Vinden wij nergens voor nodig...

Op zich had Mirela Soare het allemaal weer redelijk voor elkaar...

De enorme toestroom in haar asiel van honderden honden en katten door het oorlogsgeweld in Oekraïne had ze met veel moeite kunnen organiseren, totdat het noodlot toesloeg...

Vorige maand ontstond er bij haar plotseling een felle brand! Gelukkig kon Mirela alle asieldeuren voor de dieren snel openzetten, maar er is helaas veel schade...

(plaatjes vergroten als je erop klikt) nnn

Wij hebben haar vorige maand bezocht

Onze vrijwilliger Suzanne Walrave is net teruggekomen van haar bezoek aan Roemenië. Waar zij meerdere asielen een bezoek heeft gebracht.

En zoals wij Mirela Soare al vele jaren kennen, bleek ze nog steeds te zijn: Een heel betrokken vrouw die behalve de zorg voor haar eigen ca. 200 honden ook dagelijks een grote ronde op straat doet om tientallen zwerfdieren in nood tevens daar te kunnen helpen.

Zij zal dan ook nooit een dier dat hulp nodig heeft aan zijn of haar lot overlaten...

Meer dan 1,5 miljoen zwerfhonden

Roemenië heeft het grootste aantal zwerfdieren in Europa. Er wordt geschat dat er alleen al meer dan 1,5 miljoen (!) zwerfhonden zijn. Nog afgezien van de ontelbare zwerfkatten. Dat zijn er 10 x meer dan bijvoorbeeld in Spanje...

Tel daar de grote desinteresse van de bevolking bij op en je kunt je voorstellen dat het dierenleed overal in Roemenië schrijnend en ernstig is.

Mirela Soare is een uitzondering en zelfs een dierenvriend pur sang.

Haar hele leven staat dan ook in het teken van het helpen van dieren binnen en buiten haar asiel.

Bovendien zorgt ze ervoor dat al haar honden gesocialiseerd worden en klaar worden gemaakt om te kunnen worden geadopteerd.

Interesse? Neem maar via haar Facebook contact met haar op.

Gedumpte dieren zijn bij haar wèl welkom.

Het asiel van Mirela Soare bevindt zich nabij Boekarest. De hoofdstad telt meer dan 3 miljoen inwoners.

De meesten daarvan verdienen maar een schamel loon of een armoedig laag pensioen. Gevolg is een enorm aantal zwerfdieren, waarvan velen uit een huis gezet zijn of zelfs in een bos aan een boom achtergelaten...

Natuurlijk kan Mirela hen niet allemaal helpen, maar iedere week komen er in haar asiel weer een paar die toch nog het geluk hebben, om eindelijk weer met liefdevolle handen te worden omarmd.

Helpen met de brandschade

Haar eigen 200 dieren komen uit een Roemeens dodingsasiel, zijn gedumpt of gevonden in nare omstandigheden.

Het is op zich al een hele prestatie om al die dieren te voeden en te verzorgen.

Maar die nare brand heeft de financiële situatie nu extreem moeilijk gemaakt.

Zo wil ze graag vóór de strenge winter de daken van haar asiel weer kunnen repareren.

Zullen we haar de helpende hand reiken? Dat heeft ze denken we echt wel verdiend...

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 182'

En wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden. Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje. Vinden we nergens voor nodig...

In Noord-Macedonië worden honden en katten als gebruiksvoorwerp gezien. Als een huisdier niet meer bevalt, dan wordt het gewoon op straat gegooid.

En als er daardoor te veel zwerfdieren op straat zijn, worden ze vergiftigd of afgeschoten...

Deze dieren leven vaak tussen afval en vuilnisplaatsen om toch nog wat eten te vinden.

Maar zelfs in zo'n hel voor zwerfdieren, hebben wij iemand gevonden die hen wèl wil helpen:
Stella met haar 'Paws Reskju'.

(plaatjes vergroten als je erop klikt)

leuk he

Al 18 jaar is ze daar dagelijks mee bezig en als zij maar wat geld over heeft, koopt ze voer voor hen.

Als ze geen geld heeft, geeft ze de honden oud brood of gekookte rijst, om te zorgen dat de dieren in ieder geval iets in hun buikjes hebben. Het brood bakt ze vaak zelf.

Naast de vele dieren die ze dagelijks voert, heeft ze de meest hulpbehoevende in haar eigen huis opgenomen.

Dat zijn inmiddels 15 honden en 20 katten, vooral van de grote vuilnisbelt.

Een recent voorbeeld is Coco. Weggejaagd, geschopt en geslagen. Een zielig hoopje bleef op straat liggen. Niemand gaf Coco aandacht. Totdat Stella hem zag.

Ze nam Coco mee naar de dierenarts en het bleek dat hij Ehrlichia had. Dit is een ziekte die gelukkig behandeld kan worden...

Stella heeft medicijnen voor hem gekocht, hem behandeld en een veilige plek gegeven.

Ze realiseert zich dat alleen voer brengen en medische zorg bieden niet voldoende is. Alleen sterilisaties helpen echt om het aantal te verminderen.

Dat doet ze dan ook heel graag, tenminste als zij er de extra financiële middelen voor heeft.

Stella krijgt weinig tot geen hulp en doet dit zware werk al jaren vooral alleen.

De mensen in Noord-Macedonië verklaren haar voor gek, maar deze vrouw laat zich niet uit het veld slaan en gaat moedig door.

Zullen we dan na 18 jaar de eerste dierenvriendengroep zijn, die haar de helpende hand gaat reiken?

Wat zou het geweldig zijn als zij eindelijk eens een meevaller krijgt en daar vooral de o zo belangrijke sterilisaties mee kan betalen?

Help Stella haar missie voort te zetten …

Facebook pagina

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Klein Project 123'

en wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden. Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje. Vinden we nergens voor nodig...