Het is momenteel zwaarder dan ooit, om als mens maar ook als dier in Oekraïne te moeten leven.      

Deze keer graag je aandacht voor het asiel Dim Sirka, dat met meer dan 500 honden in en buiten het asiel dringend hulp nodig heeft.

Doorlopend worden er veel dieren gewond en/of getraumatiseerd binnengebracht …

(plaatjes vergroten als je erop klikt)

De Nederlands/Oekraïense Santa Buka is hier direct bij betrokken en probeert vanuit Nederland al het mogelijke te doen om hulp te verlenen.

Zij hebben te maken met een bijzondere en hartverscheurende situatie. Veel van de dieren die ze opvangen zijn getroffen door de afschuwelijke oorlogssituatie.

De bombardementen zijn vaak zo heftig, dat binnenkomende dieren meestal extreem getraumatiseerd zijn, waar heel veel aandacht, geduld en voedsel voor nodig is.

Het dierenasiel Dim Sirka in Ivano-Frankivsk bestaat al jarenlang en ondanks het oorlogsgeweld, blijven ze moedig doorgaan als vluchtheuvel voor dieren die gewond zijn geraakt of hulpeloos op straat zijn gevonden.

Elk dier krijgt hier de zorg en liefde die het verdient, maar hun middelen zijn erg beperkt. Het voer raakt nu snel op en de kosten voor de medische verzorging stijgen steeds verder.

Veel van de dieren die ze opvangen, hebben zware tijden doorgemaakt. Velen hebben hun huis verloren door de oorlog, waarbij soms zelfs hun eigenaar helaas het leven liet …

De situatie in het asiel is momenteel erg zwaar. Zij hebben nog maar twee medewerkers: een vrouw van 35 jaar en een van 70 jaar.

De drie mannen die ook meehielpen zijn naar het oorlogsgebied meegenomen. Hierdoor werken deze twee vrouwen zonder vrije dagen al maanden achter elkaar door.

Doordat vrijwel al hun honden getraumatiseerd zijn, kunnen de dieren niet bij elkaar op het grote middenterrein los worden gelaten om gevechten te voorkomen.

Ze zitten daarom alleen of met 2 of 3 dieren in afzonderlijke kennels.

Zij overleven voorlopig met het goedkoopste voer en met wat brood. Maar met nog eens zo’n zware winter zullen veel dieren daar het helaas niet overleven …

Onlangs zijn er uit Vovchansk weer 18 noodlijdende honden extra binnengebracht. De situatie is schrijnend.

Mogen we weer een beroep op je doen?

Jullie steun is bitterhard nodig!

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Klein Project 121'

Wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden.
Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje.

'Het is zwaar om hier te leven, in een land waar ik gezien word als een 'gekke vrouw' omdat ik honden en katten te eten geef en ze help als ze ziek of gewond zijn ...'

Dit zijn de woorden van Bibi Milanovska, een dierenhelpster in de stad Skopje in Noord-Macedonië.

Voor Bibi gaat er geen dag voorbij zonder stress. Iedere dag zijn er dieren die hulp nodig hebben, die honger hebben en die op haar wachten. In Noord-Macedonië kun je bijna geen stap zetten zonder een verwaarloosde of mishandelde zwerfhond- of kat te zien.

Foto's kun je groter maken, door erop te klikken.

'Het ergste is als mijn salaris op is en ik geen geld meer heb om voer te kopen voor de honden en katten op straat. Als ik geen voer kan kopen vraag ik de bakker om oud brood of de slager om vleesafval en dat kook ik samen met wat macaroni of rijst tot een dikke pap. Dat breng ik dan naar de dieren zodat ze toch iets in hun maag hebben en die dag geen honger hoeven te lijden.'

Soms eet Bibi ook zelf van het oude brood zodat ze een maaltijd voor zichzelf uitspaart.

's Avonds na haar werk gaat ze met de bus naar het 'boarding house' - het pension waar haar tientallen honden en katten worden opgevangen.

Dieren die Bibi gered heeft toen ze ernstig ziek waren of mishandeld en gewond, dieren die ze heeft weggehaald bij het randje van de dood.

En nee, een dierenpension in Noord-Macedonië is geen luxe zoals in veel Nederlandse pensions. De dieren verblijven in ruimtes met een betonnen vloer en hebben oude dekens of een kleedje om op te liggen (dekens en kleedjes die Bibi zelf moet verschonen en wassen) en er zijn houten hokken voor de katten.

Maar deze dieren zijn tenminste veilig, ze krijgen te eten, hebben schoon water en ze krijgen af en toe een knuffel of een aai over hun kop. En dat is heel wat beter dan het leven dat de dieren op straat moeten leiden. Of beter gezegd: het leven dat ze moeten lijden.

Soms lukt het om iemand te vinden die een dier wil adopteren en vertrekt een hond of kat naar een zacht mandje in Engeland, Duitsland of Nederland. Maar de vrije plekjes in de opvang worden onmiddelijk ingenomen door een ander dier dat het nodig heeft. Een dierenopvang raakt nooit leeg ...

Het is zwaar werk en de pijn in haar rug is bijna ondraaglijk. Bibi loopt al 10 jaar met een hernia die maar niet beter wordt, het komt door al het sjouwen met emmers en zakken voer en het dragen van gewonde en zieke dieren.

Maar ze weet dat de dieren op haar wachten, ze kunnen niet zonder haar en dus verbijt ze de pijn en brengt de dieren hun eten. Haar oude autootje heeft het begeven en geld voor reparatie is er niet. Ze neemt nu de bus of gaat met een taxi naar de voerplaatsen, en zo brengt ze ook dieren naar de dierenarts.

'Het grootste probleem hier is dat mensen hun dieren niet laten steriliseren.' Honden worden meestal niet als huishond gehouden, maar verblijven in de tuin of op het erf. De dieren gaan op stap en de teefjes raken zwanger. De puppy's worden vervolgens als oud vuil ergens gedumpt, al dan niet in een vuilniszak, of ze worden op een afschuwelijke manier gedood. Dat gebeurt vaak ver weg van de moederhond zodat zij haar haar puppy's niet meer terug kan vinden.

Als de diertjes geluk hebben worden ze gevonden door Bibi, zoals die keer dat ze een nestje van 7 pupjes vond die allemaal ziek waren van het Parvo virus. De badkamer van haar kleine appartementje werd ingericht als ziekenboeg en Bibi werkte de klok rond om de dieren te verzorgen, hun medicijnen te geven en alles zo goed mogelijk schoon te houden.

Op een dag zette ze de balkondeur open voor wat frisse lucht en de puppy's, hoe ziek ze ook waren, scharrelden naar buiten, het balkon op. Om te voorkomen dat de bovenburen de pupjes en hun bloederige diarree zouden zien heeft Bibi het balkon toen afgedekt met lakens zodat de dieren een soort tentje hadden op het balkon.

Na een week van stress en zorgen om de kleintjes werd Bibi wakker naast de puppy's, ze was flauwgevallen van uitputting ... Maar de dieren hebben het gered! En dat is het enige dat telt voor haar.

'Als ik het toch eens aan mensen kon uitleggen; achter iedere dier dat gered wordt schuilen zoveel tranen, zoveel slapeloze nachten en stress. Maar mensen begrijpen het niet. Sommige mensen zeggen: je hebt al zoveel dieren in pension, je zorgt voor zoveel dieren op straat en je gaat maar door, waarom stop je er niet mee? Ik kijk ze aan en ik kan geen antwoord geven, kan geen woorden vinden, wat moet ik zeggen tegen mensen die alleen aan zichzelf denken? Hoe kan ik de dieren NIET helpen? Ik kijk ze in hun lieve ogen en voel hun pijn, hun verdriet en angst. Ik begrijp hun roep om hulp en mijn hart huilt. Ik versta de taal van dieren beter dan die van mensen denk ik... '

'Alles is hier zo duur geworden, ik probeer overal op te besparen om de honden en katten te eten te geven en de dierenarts te betalen. Ik heb ook een betalingsachterstand bij het pension. Ik weet dat ik niet de enige ben die het moeilijk heeft, maar ik heb het gevoel dat ik nooit genoeg doe, het lijkt wel of mijn handen en voeten gebonden zijn. Maar ik kan niet naar huis gaan en rustig gaan slapen terwijl ik weet dat de dieren honger of dorst hebben. Het aantal honden op straat neemt toe en de situatie is alarmerend... En ik ben bang dat het pension de dieren op straat zet als ik de schuld niet kan betalen en dat dan alles voor niets geweest is.'

'Ik wijd mijn hele leven aan de dieren, misschien denken mensen dat ik niet normaal ben, omdat ik van ze houdt en ze help waar ik kan, maar in de ogen van de dieren ben ik hun moeder. Ik heb vuile kleren van hun poten, maar dat kan me niet schelen, mijn hart en ziel is voor hen allemaal. Ik kan ze niet in de steek laten!'

Facebook

Doneren kan via een overmaking naar:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 180'

en wij zorgen dat je donatie echt alleen voor dit hulpproject besteed zal worden.

Bij ons is er geen aftrek voor salarissen, huisvesting of overbodige franje. Nergens voor nodig.

Alvast heel veel dank!

Of doneer via onderstaande knoppen:

Temperaturen van boven de 45 gr. zonder water, nergens voer kunnen vinden en veel agressieve mensen die je kwaad willen doen...

Dat is het trieste leven van alle dag voor miljoenen zwerfdieren in een land als Egypte.

Ada Ouwehand bracht ons in contact met Bilkes. Een vrouw die zich het lot van deze dieren erg aantrekt en grandioos werk voor hen doet. Zij heeft een groot asiel gebouwd waar zij zo'n 500 zwerfdieren in heeft opgenomen, die het op de meedogenloze straten niet meer volhielden...

Foto's kun je groter maken, door erop te klikken.

Bilkes (Belqes) Ibrahem is een vrouw van 38 jaar en heeft al zo'n tien jaar een honden- en kattenasiel in Gizeh, nabij Cairo. Zij wijdt haar leven geheel aan dit asiel.

'Belqes Animal Care Foundation' is in 2023 gelegaliseerd, na jarenlange verwoede pogingen daartoe, wat veel geld en inspanningen heeft gekost.

Het asiel telt ca. 500 zwerfhonden en -katten en zelfs ook enkele apen. Iedere dag struint Bilkes de straten af en geeft zwerfdieren te eten. Kijk maar op de leuke video onderaan!

Ze checkt dan tevens hoe het met de dieren gaat. Onlangs heeft zij zelfs nog een sterilisatieproject uitgevoerd voor dieren die op een groot lokaal parkeerterrein leven.

Als zij een dier aantreft dat ernstig ziek is, misbruikt of na een verkeersongeluk gewond is geraakt, dan brengt zij het direct naar een dierenarts. Vervolgens wordt het verder verzorgd in haar asiel.

Adopties

Haar asiel kan financieel vrijwel geen dieren meer opnemen en dat is moeilijk voor haar. Ze kan haar hoofd niet wenden voor de vele ellende dat zij overal ziet.

Vandaar dat ze heel veel moeite doet voor adopties. Het lukt haar zelfs om haar dieren in Engeland, Duitsland, Frankrijk, de VS en Nederland te laten opnemen!

Kosten extreem gestegen

Overal zijn de prijzen omhoog gegaan, maar in Egypte in het bijzonder! Zij worstelt vooral met de enorm gestegen voedselprijzen en met de nota's van de dierenarts. Ook zou Bilkes heel graag een kleine 'kliniek' op haar terrein willen bouwen, zodat de medische kosten flink naar beneden gaan.

Onlangs had ze helaas een grote financiële tegenslag, door een uitbraak van het zeer besmettelijke virus 'distemper' in haar asiel. Alle ca. 250 honden moesten worden behandeld en gevaccineerd.

Hierdoor liepen haar schulden flink op en wat zou het mooi zijn als met dit hulpproject er weer wat verlichting voor haar komt, zodat het helpen van dieren in ernstige nood toch nog door kan blijven gaan!

Trouwe donateur uit de VS

Ada heeft ook contact met Josh Hines uit de VS. In 2021 heeft hij tijdens zijn huwelijksreis in Egypte dit asiel bezocht en werd zeer geraakt door het gepassioneerde werk van deze bijzondere vrouw.

Kijk vooral ook naar de prachtige video’s hieronder!

Behalve het verzorgen van haar eigen asieldieren en de noodlijdende dieren op straat zou zij zo graag ook meer sterilisatieprojecten willen organiseren.

Want het blijkt dat haar eerdere projecten daarvoor na vele jaren nu echt vruchten afwerpen doordat het aantal zwerfdieren op de straten langzaam minder wordt.

Ada kent haar al heel lang

Een Nederlandse vrouw die Bilkes al jarenlang goed heeft leren kennen en haar probeert te helpen is Ada Ouwehand. Zij weet hoe noodzakelijk het is dat er nu echt financiële hulp komt en heeft bij ons aangeklopt.

Wij hebben haar en haar asiel goed gecheckt en alles is zeer betrouwbaar! Bilkes’ problemen zijn enorm groot en wat zou het vreselijk jammer zijn als zo’n geweldig moedige dierenredder door te veel schulden ermee zou moeten stoppen.

Het lot van vele honderden, ja zelfs duizenden zwerfdieren in een van de moeilijkste plekken op aarde ligt in onze handen. Wij gáán er graag weer voor! Doe je alsjeblieft met ons mee?

Voor meer info:
- belqesanimalcare.com
- Habiba and friends animal shelter group | Facebook
- balqis animal care foundation | Facebook
- www.instagram.com/habiba_shelter/

Doneren kan via een overmaking naar:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 179'

en wij zorgen dat je donatie echt alleen voor dit hulpproject besteed zal worden.

Bij ons is er geen aftrek voor salarissen, huisvesting of overbodige franje. Nergens voor nodig.

Alvast heel veel dank!

Of doneer via onderstaande knoppen:

Jullie weten inmiddels maar al te goed dat Marokko een heel moeilijk land voor zwerfdieren is.

Wij krijgen er regelmatig aanvragen voor, maar wie is betrouwbaar en wie helpt de zwerfdieren daar echt heel goed?

Door een samenwerking aan te gaan met Monique Moerenhout in België, konden wij dat probleem oplossen, want zij focust zich al jarenlang op dat land en weet precies hoe de zwerfdieren daar het beste hulp kunnen krijgen.

Foto's kun je groter maken, door erop te klikken.

Zij heeft er stichting Straycare International voor opgericht en gaat er jaarlijks naar toe om diverse projecten te coördineren. Dat is steeds een combinatie van voeren door vrijwilligers van kattenkolonies, maar ook - als er voldoende geld is - om zoveel mogelijk sterilisaties te laten uitvoeren..

Monique werkt met deze vier lokale vrijwilligers :

Amal El Hilaly in Temara

Amal voert en zorgt voor sterilisaties van diverse zwerfkattenkolonies zowel op straat als op het strand.

Het valt haar op dat de zwerfkatten die gesteriliseerd zijn het daarna heel goed doen. Grootste pluspunt is natuurlijk dat er geen kittens bijkomen, maar ze zien er zelf ook gezonder en rustiger uit. Ze gaan minder zwerven en vechten. Want vechten is een groot risico voor een zwerfdier. Als ze gewond raken kunnen er lelijke infecties ontstaan, die zelfs levensbedreigend kunnen zijn.

Ze gaan ook minder sproeien en nachtlawaai maken. Daardoor worden ze meer getolereerd door de buurtbewoners en lopen ze minder risico om vergiftigd te worden.

Amal heeft een eigen asieltje met ong. 40 katten. De meesten van hen zijn blind of hebben maar 3 poten of zijn chronisch ziek. Monique helpt haar met de sterilisaties. Na zo'n operatie mogen de dieren bij Amal tot rust komen en herstellen. Na enkele dagen laat ze de katten weer vrij op de precies dezelfde plaats waar ze leven, waardoor die plek niet ingenomen wordt door een ander zwerfdier. Dat is het hele principe van steriliseren.

Gihane Monqid in Temara

Ook Gihane helpt al jarenlang zwerfkatten in een ander deel van Temara (ca. half miljoen inwoners) en dan vooral op een lokale begraafplaats. Dat bij uitstek een dumpingplaats voor kittens is geworden. Omdat het inmiddels bekend is dat er vrijwilligers zijn die de dieren helpen, worden er regelmatig dozen vol gedumpt met een moederpoes en haar kittens...

Gihane heeft nog meer voederplaatsen met kattenkolonies. Heel graag zou ze veel van die dieren willen laten steriliseren, maar daarvoor heeft ze helaas nog niet de financiële middelen.

Liljana Wenzel in Essaouira

In Essaouira helpt de Duitse Liljana Wenzel (Lily) veel katten en honden in de medina en bij de haven. Ook zij vangt katten, maar ook honden die geen kans hebben om alleen te overleven op straat. Ook hier zijn het vooral blinde en/of gehandicapte dieren. Ook kittens en puppy's die geen moeder meer hebben, krijgen een plekje in haar eigen kleine asiel.

Er is daar geen stromend water, wat aangevoerd moet worden in grote bidons bij een openbare kraan. Een oude man helpt Lily daar dagelijks mee en ook om de dieren te verzorgen.

Voor velen van jullie een bekende naam: Dalida Kozlic van Usko’s Nest Dog Shelter in Bosnië. Dalida is een dierenrechtenactivist die al jong wist dat ze advocate wilde worden om meer voor de dieren te kunnen betekenen.

Ze had zich echter niet gerealiseerd dat ze daarmee veel mensen, bedrijven en zeker de overheid tégen zich zou krijgen. Het is dagelijks vechten voor haar bestaan.

Foto's kun je groter maken, door erop te klikken.

Bosnië is een van de armste landen van Europa. Het land is nooit hersteld van de gevolgen van de Joegoslavische oorlog in de jaren negentig. De mensen hebben zelf niets, proberen – ieder voor zich – te overleven en een helpende hand voor een medemens is er niet. En voor dieren al helemaal niet. Er is er veel agressie en geweld naar dieren en verwaarlozing is aan de orde van de dag.

Van de overheid hoeft men helemaal niets te verwachten; de corruptie en inflatie vieren er hoogtij.

Maar Dalida is opgegroeid in een gezin van rescuers en heeft haar liefde voor dieren van haar ouders meegekregen. Toen ze 14 jaar was is ze bijna gedood door een jager die op haar schoot en daarna, voor haar ogen, een hond dood schoot.

De Bosnische dierenbeschermingswet behoort tot de beste van Europa. Op papier tenminste ... Maar deze wet wordt helemaal niet nageleefd. De realiteit is dat zwerfdieren het slachtoffer zijn van afschuwelijke martelingen. Ze worden mishandeld en vermoord op de gruwelijkste wijze. En in de 'horror' asiels wordt de dieren water en voedsel onthouden en worden ze blootgesteld aan extreme kou of extreme hitte.

Als advocaat is Dalida één van de weinigen die zich verzet tegen corrupte autoriteiten, jagers en alle mensen die dieren op allerlei manieren martelen en doden. Maar daarmee heeft ze veel vijanden gemaakt en daarom wordt ze voortdurend tegengewerkt, bedreigd, getreiterd en ze is zelfs al eens flink mishandeld.

In haar shelter verzorgt Dalida ongeveer 140 dieren die gered zijn van de vreselijkste situaties van misbruik, mishandeling onder de vreselijkste omstandigheden, dieren die getraumatiseerd zijn en die nu alle hulp nodig hebben.

Ze zorgt voor dieren met geamputeerde ledematen, honden die gebruikt zijn voor hondengevechten, honden en katten die uit de illegale ‘horror’ asiels komen, oudere dieren die al jaren over straat gezworven hebben, puppy's die gedropt zijn en verkeersslachtoffers. En ze heeft een paard dat vorig jaar door de eigenaar werd gedumpt en al met één been in het slachthuis stond, maar nu in een fijne wei staat.

Veel van haar dieren hebben het vertrouwen in de mens volledig verloren, maar hebben een veilige plek bij Dalida en voelen zich thuis in de roedel.

Elke WEEK! is er voor 950 euro aan voer nodig en 190 euro aan vaste dierenartskosten! Dit zijn maar een paar bedragen, want uiteraard zijn er nog veel meer kosten. Kosten voor ontworming, vlooien/teken bestrijding, water/elektriciteit, schoonmaakmiddelen, onderhoud shelter, stro, kattengrit, voer en verzorging voor het paard, beveiliging shelter en noodsituaties en andere dierenartskosten.

Griekenland kent enorme tegenstellingen: het gedeelte in het zuiden met de vele toeristen die de eilanden bezoeken. En het grote vasteland in het noorden, waar de meeste bewoners juist erg arm zijn.

Deze maand vragen we graag jullie aandacht voor een zeer groot asiel in het arme gedeelte van Griekenland, waar de nood zelfs nu zo hoog is, dat hun honderden honden en katten al dagenlang geen vast voer kunnen krijgen.

Wij zijn als stichting hun laatste hoop.... Zullen we er weer voor gaan?

Foto's kun je groter maken, door erop te klikken.
AAA

Het aantal zwerfhonden in de straten van Griekenland loopt in de honderdduizenden! Vanwege de moeizame Griekse economie met jarenlang drastische bezuinigingen, hebben veel mensen de moeilijke beslissing moeten nemen om hun huisdieren vanwege de kosten letterlijk en figuurlijk op straat te zetten.

Met als gevolg dat er vooral in de arme provincies van de Peloponnesos overal vele duizenden voormalige huisdieren hongerig en verdwaasd rondlopen op zoek naar wat voer en beschutting. Zij zijn niet het harde leven als zwerfdier gewend en zijn opeens in een extreem moeilijke en ongelukkige situatie terecht gekomen.

Honger, ziekte en mishandeling zijn aan de orde van de dag voor straathonden in heel Griekenland, maar vooral in het grote uitgestrekte vasteland waar wij het nu over hebben.

Duizenden zwerfhonden sterven er in de zomer door de extreme hitte en dorst en vriezen 's winters dood door gebrek aan warmte, onderdak of voedsel.

Helaas worden veel zwerfhonden ook nog het slachtoffer van een langzame dood door vergiftiging, in een poging van sommige Griekse dorpen om het aantal zwerfhonden onder controle te houden.

Dit alles was voor de Griekse Katerina, na haar terugkeer uit de USA reden genoeg dat zij jaren geleden haar normale leven als leerkracht opgaf. Zij begon met het opzetten van een klein asiel in Kalamata om gewonde, zieke en invalide honden en katten op te vangen, te verzorgen en indien mogelijk te herplaatsen.

Maar jullie begrijpen dat als er maar één asiel is, in een heel groot gebied met zoveel zwerfdieren in ellendige omstandigheden, dat zo'n asiel dan snel verder en verder uitgroeit...

Katerina werkt al jaren zo'n 18 uur per dag. Behalve het verzorgen van de dieren bouwt zij ook zelf samen met enkele vrijwilligers de honderden verblijven in elkaar, met gebruik van restmaterialen van de vuilnisbelt.

Op dit moment zijn er zelfs al meer dan 1.000 dieren bij Katerina en enkele andere vrijwilligers in het asiel opgenomen. Er is zo ontzettend veel te doen om al die dieren te verzorgen, dat er amper tijd vrij gemaakt kon worden voor Facebook of andere plekken om donaties te vragen.

Inmiddels zijn er gelukkig een paar mensen die dat voor hun willen gaan doen, maar op dit moment is er gewoon geen geld meer om vast voer te kopen. Kijk maar op onderstaande video, waarop je ziet hoe Katerina in heel grote pannen zit te roeren met soya en rijstepap.... Dat is nog het enige dat zij haar dieren kan geven....

De meeste trouwe donateurs van onze stichting weten hoe ongelooflijk moeilijk de situatie voor zwerfdieren in Egypte is. Dierenmishandeling, vergiftigingen, doodschieten van dieren, etc. zijn helaas aan de orde van de dag.

Veel dieren die op straat leven hebben ernstige wonden en ziektes, zijn blind en/of verlamd. Niemand die naar hen omkijkt. Een grote uitzondering is Heidi, die haar gemakkelijke leven in Nederland jaren geleden heeft omgeruild voor het zeer moeizame land Egypte waar ze oorspronkelijk vandaan komt.

Persoonlijk heb ik al vele jaren regelmatig contact met haar. Heidi heeft al sinds 2008 een opvang voor honden en katten in Cairo (momenteel heeft ze er in totaal 430) en zet zich met hart en ziel samen met een paar andere vrijwilligers in voor deze dieren.

Sinds kort is haar opvang ook officieel erkend door de overheid, maar Heidi ontvangt helaas geen subsidies. Wel komt de politie regelmatig met een gewonde hond naar haar toe …

Alles begon voor haar met het opvangen van zwerfdieren in Cairo in 2008, na haar terugkeer vanuit Nederland. Samen met haar dochter was ze toen getuige van het feit dat kinderen op wrede wijze met kittens speelden.

Haar 8-jarige dochter Fatma kon het niet aanzien en begon te huilen. Vanaf dat moment besloot Heidi de kittens uit handen van de wrede kinderen te redden en mee naar huis te nemen.

Heidi zag in de loop van de tijd hoe er meer en meer wreedheden ten aanzien van zwerfdieren plaatsvonden en besloot om meer gewonde en zieke dieren op te vangen.

Eerst in haar beneden flatje met tuin, later vond ze een stuk land voor de geredde dieren. Ze begon met het opvangen van katten, maar al gauw werden voor haar opvang ook honden gedumpt.

Die besloot ze toen ook op te nemen. Inmiddels is hun aantal opgelopen tot 190 honden en 240 katten!

Ondanks dat Heidi’s gezondheid erg broos is – ze heeft een hersentumor gehad en reumatische artritis – zet zij zich meer dan 16 uur per dag in voor haar dieren.

Daarnaast geeft ze Engelse les aan kinderen om een beetje bij te verdienen, want de prijzen van dierenvoeding en andere zaken zijn ook in Egypte door inflatie gigantisch gestegen.

Elke dag koopt Heidi dierenvoer in (mits ze genoeg geld daarvoor heeft, want dat is een permanent probleem) en checkt ze wekelijks samen met een dierenarts alle dieren, met name op hun gezondheid.

Daarnaast zorgt ze ervoor dat de opvang schoon wordt gehouden. Een hele klus met honden en 240 katten! De vrijwilligers helpen haar gelukkig daarbij.

Naast dit vele werk zorgt Heidi er voor dat de meeste katten en honden in haar opvang worden gesteriliseerd of gecastreerd. In mei vorig jaar werd dit gedaan voor 30 van haar katten. Maar dit kan alleen als Heidi hier geld voor heeft.

Nog meer katten en honden steriliseren en castreren is haar grote wens. Ook worden alle katten en honden gevaccineerd.

Daarnaast zorgen Heidi en haar vriendin Susan Davis uit het Verenigd Koninkrijk ervoor, dat sommige katten en honden door adoptie een goed permanent thuis krijgen in landen als Nederland, Duitsland of Engeland.

Hoe dit in de asielen gaat, daar kunnen jullie je wel een voorstelling van maken.

Maar hoe zou het de enorme aantallen zwerfdieren buiten de asielen vergaan?

Hoe moeilijk en zwaar moet het voor hen zijn om doorlopend honger te hebben en door die vele sneeuw en bittere kou helemaal geen eten te kunnen vinden ...

Hoe vreselijk is het om te verhongeren zonder enige hoop op een maaltijd?

Dat is hoe zwerfdieren elke dag in deze zware wintermaanden moeten zien te overleven.

Niet alleen dat ze geen onderdak, geen liefde, geen verzorging – oftewel NIETS hebben, maar ze brengen de meeste dagen ook nog door met een knagende honger.

Eten daarom vaak zelfs afval, houtjes of kleine steentjes om maar iets binnen te krijgen om het hongergevoel wat te stillen.

Als er wel iemand is die ze wat voert komen ze uit alle hoeken, uit alle struiken, uit alle stegen en volgen die persoon wanhopig in de hoop ook wat eten te krijgen.

Zij hebben zo weinig om zich te beschermen. En dan ook nog helemaal niets in de hongerige maagjes. Terwijl ze juist extra energie nodig hebben om zich warm te houden tijdens de koude wintermaanden.

Wij weten van veel lieve dierenvrienden in die diverse landen dat ze alle mogelijke moeite doen om toch íéts voor de dieren op straat of voor de kettinghonden te betekenen. Vooral met voer.

Donaties die binnenkomen voor dit hulpproject gaan we dan ook verdelen onder meerdere dierenhelpers waarvan we al weten dat ze dit met alle liefde doen!

Zonder jouw hulp kunnen vele zwerfdieren de bittere ijsnachten niet doorstaan. Laten we samen extra voer mogelijk maken en wat stro of zelfs een hok/beschutting plaatsen zodat ze toch wat warm kunnen blijven.

Doneer daarom alsjeblieft vandaag nog voor deze hulpactie naar onze bankrekening:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. "Winter voeractie".

Bij ons wordt je donatie goed besteed. Wij kennen geen aftrek voor kosten zoals salarissen, huisvesting, autovergoeding of andere overbodige franje.